Algemeen, Leren paardrijden, Mijn eerste paard

De zoektocht naar mijn eigen paard

Zo gingen de eerste zomerse (nou ja, deze zomer wat minder eerlijk gezegd) dagen voorbij in de achterhoek op de boerderij. Ik tussen de paarden met vriendlief. Het veulen speelde heerlijk in de wei en ik vond het geweldig om alle paarden mee te helpen verzorgen. Mijn hondje begon zich ook thuis te voelen hier en de 3 honden ravotten de hele dag door. Toen wist ik nog niet van de zoektocht naar een eigen paard die zou volgen.

 

COUNTRYFAIR

 

Omdat ik natuurlijk hier de omgeving niet goed ken, maakten we af en toe uitstapjes, waaronder naar de Countryfair in Aalten op 25 juni. Een prachtige zomerse dag met voor mij een speciaal moment. Ik mocht op een Tinker zitten. Ik durfde niet zo goed, was ook niet zo handig met mijn Tante Betsy jurkje aan, maar onder aanmoediging van de eigenaar en vriendlief, klom ik er toch maar op! En ik straalde.

IN HET ZADEL

 

Ons uitje naar de countryfair was aanleiding voor vriendlief om me een week later op zijn oude paard te zetten. Eerst even aan de longeerlijn en daarna alleen. En het ging goed! Hop even draven en zelfs in galop. Een beetje onwennig dat wel na ruim 20 jaar niet gereden te hebben maar 2 x een kwartiertje het paardrijgevoel weer mogen ervaren. Helaas is structureel rijden op deze lieverd niet mogelijk en zijn de overige paarden hier te jong om bereden te worden of drachtig, dus daar bleef het bij.

 

WAT EEN GOED IDEE

 

Enkele weken later had vriendlief ineens een goed idee! Waarom kopen we niet samen een paard om op te rijden! Gaaf! Ik had echter een beter idee! Waarom koop ik geen paard en ga jij me helpen. Want alhoewel vriendlief een echte paardenman is, is het rijden zelf niet zijn lievelingsbezigheid. De verzorging en alles daarom heen is waar zijn hart ligt. Daarnaast ken ik mezelf goed genoeg om te weten dat ik te afwachtend zal zijn en te voorzichtig met een paard wat niet van mij is. Ik zou voor alles toestemming vragen i.p.v. ontspannen bezig te zijn. Ik heb meer rust als ik zelf er vol voor kan gaan, met hulp uiteraard, want zonder durf ik echt niet, maar wel dat ik ook genoeg mijn eigen weg kan volgen.

 

DE ZOEKTOCHT

 

Vanaf dat moment was het zaadje gepland: een eigen paard! Ik heb sindsdien non-stop alle websites afgezocht, op zoek naar een fijn paard geschikt voor de beginnende ruiter. Zoeken kan ik goed en het aanbod is groot, dus ik was hele dagen zoet zeg maar. Het was wel spannend want dan moet ik ook proefrijden op een vreemd paard en dat met maar 2 x een kwartiertje rijden in the pocket na ruim 20 jaar niet gereden te hebben. Aangezien het mijn paard zou worden, moest ik er natuurlijk ook zelf op!

Heel het internet heb ik afgespeurd naar een paard met een prachtig karakter, goede leeftijd, goede bouw en geschikt voor de beginnende ruiter en die me daarnaast aansprak. Vriendlief, met zijn opleiding van KWPN voor het keuren van het exterieur en beweging, zocht de beste combinaties uit mijn voorselectie. En zo trokken we op 12 juli door Nederland om een 3-tal paarden te bezichtigen, onze top 3 uit de selectie. 1 in Brabant, 1 bij Tiel en 1 bij omgeving Utrecht. Met het eerste paardje, een koffievos in Brabant had ik direct een enorme klik, ik vond haar geweldig.

De tweede was prachtig en heel groot en ondanks dat deze braaf was, was meteen duidelijk dat ik te onervaren zou zijn om er op te stappen. Dat dus maar niet gedaan. Op naar de derde die eigenlijk vooraf mijn favoriet was. Helaas was ze niet aan het been en niet vooruit te branden. Dat verklaart wellicht waarom ik vond dat de ruiter continue met haar voeten tikte. Ik wist na een half rondje al dat het niet ging werken. Paardje had ook totaal geen interesse in mij. Ik vond haar nu al afgestompd, ik weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.

 

DE ZOEKTOCHT, HET TWEEDE BEZOEK

Een aantal dagen later gingen we terug naar paard nummer 1. Ze ontroerde me vanaf het eerste moment. Beiden reden we deze keer en we waren overtuigd. Nog wat nagepraat over de prijs etc. en het maken van foto’s van de rug, hals etc. We waren er zo goed als uit en ik ging al een halster en laarzen etc. halen i.v.m. de aanbiedingen die dag. Helaas kwam toen binnen het uur een bericht dat ze haar niet wilden verkopen. Totaal haakse reactie op hoe het er voor stond toen we vertrokken een uur eerder. Ik heb geloof ik een hele dag gehuild. Dit paard was zo lief van karakter, ik voelde me goed bij haar en ik wilde haar graag een goed thuis geven.

Van vriendlief moet ik melden dat ik ook niet meer wilde zoeken. Dat heb ik een week volgehouden. Meer over deel 2 van de zoektocht in het volgende blog,

 

Tagged , , , , , ,

1 thought on “De zoektocht naar mijn eigen paard

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *