Algemeen, Fleur, Mijn eerste paard, Ontmoetingen

De zoektocht is geslaagd!

Zoals vriendlief al aangeven had ging ik ondanks mijn dikke tranen toch weer verder met mijn zoektocht naar een eigen paard. Het zaadje was immers gepland en ik wilde niets liever dan mijn droom te gaan leven: paardrijden! Paardrijden door het bos, over het strand, in volle galop, oefeningen doen in de bak, poetsen, longeren, zelfs een kür op muziek rijden. Ik wist al exact op welk nummer ook!

 

ORIENTAALSE DANS

 

Om mijn keuze voor mijn paard te verduidelijken, maak ik even een zijsprong naar een andere hobby van mij: oriëntaalse dans, oftewel buikdansen. Ik heb een hele lieve, prachtige danslerares en ga heel graag naar les. Op het moment van het schrijven van dit blog, ben ik niet in staat om te lessen, maar ik hoop snel weer de draad op te pakken. In ieder geval in de les dansten we een prachtige sluierdans gechoreografeerd door de eveneens lieve en prachtige dansassistente. Het nummer wat zij had gekozen raakte me diep in mijn hart; prachtige piano muziek. Het nummer ontroerde me keer op keer en wel zo dat ik, al voordat de zoektocht naar een eigen paard, of zelfs de gedachte aan een eigen paard, al tegen vriendlief zei dat ik op deze muziek graag eens (thuis) met een paard een een kür zou willen rijden.

 

KOFFIEVOS

 

Ik kon het paardje van mijn keuze niet zo maar uit mijn hoofd zetten. En tsja, wat deed ik, overal zoeken naar een lookalike. Of het slim is weet ik niet, maar ik had mijn hart en zinnen gezet op een koffievos. Ik heb het hele internet afgespeurd en kwam in Duitsland uit. Kennelijk is daar een groter aanbod in koffievossen. Dit waren dan Hannoveranen over het algemeen. Voorheen hadden wij ons gericht op KWPN, maar waarom kan het geen ander type zijn zoals een Hannoveraan bijvoorbeeld. KWPN paarden zijn toch over het algemeen vrij pittig van karakter, zeker voor een beginnende ruiter en Duitse paarden staan als rustiger bekend, wat ze dus geschikter voor mij maken. Daarnaast had ik de indruk dat niet alleen het aanbod in Duitsland veel groter is, maar ook de prijzen een stuk lager.

 

TEKEN VAN BOVEN

 

Wederom zocht ik alles af en op basis van de video’s maakte mijn vriend weer een voorselectie. Mijn favoriet was een koffievos uit de omgeving Hannover. Helaas was zij al verkocht. Deze stal had een mooi aanbod in Hannoveranen dus plannen voor een weekendje weg waren al in de maak. Het zou nog even duren voordat we daar tijd voor konden vrij maken en ondertussen bleef ik verder zoeken op het internet.

En daar was het ineens. Een filmpje van een 6 jarige Oldenburger merrie, met jawel daarbij de piano muziek waar we in de dansles op danste, die me zo ontroerde. Het is een nummer wat niet zo bekend is, dus dit was heel bijzonder. Ze raakte me, met elke stap, dit moest zo zijn voelde ik. Ik liet haar aan vriendlief zien en die was ook zeer te spreken over haar gangen en uitstraling. Pluspunt, er stond duidelijk bij dat ze geschikt was voor beginners. Dit lieten we niet zo maar voorbij gaan, het voelde juist, het klopt. Gelijk gemaild met vragen en we konden na 2 dagen al gaan kijken.

 

 

EERSTE ONTMOETING

Na een rit van dik 2 uur en nog wat zoeken, kwamen we in Duitsland aan. Ze werd al voorgereden en leek inderdaad erg rustig van karakter, doch voorwaarts. Het was behoorlijk noodweer en herrie in de bak en toch bleef ze rustig. Toen mocht ik op haar rijden, stappen en wat draven, alleen het remmen vond ik moeilijk, kreeg haar moeilijk weer uit de draf. Maar ik voelde me veilig bij haar, het klopte. Na afloop op stal was ze ook met afzadelen en wassen erg rustig en lief. Ja dit zag er positief uit, ik wil namelijk lekker ontspannen op stal met haar kunnen omgaan, dat was ook een belangrijk aspect.

Ons werd verteld dat zij vorig jaar een veulen had gekregen en dat ze daarom ook te zwaar was. Omdat ze als 6 jarige pas B of L niveau had, was de prijs er ook naar. Er zijn immers paarden die met 4 of 5 jaar al aan wedstrijden mee doen., aldus de verkoper. Ik heb haar nog geobserveerd, ik vond haar ogen wel wat droevig staan en ik wilde haar graag een goed thuis geven. We spraken af dat we later die week zouden bellen.

 

ZOU HET?

 

Al snel waren we eruit, het was woensdag en we wilden vrijdag al weer gaan kijken. Er was veel interesse. Zo gezegd zo gedaan en een nieuwe afspraak gemaakt. We spraken af dat ze in principe verkocht was aan ons, onder voorbehoud van goedkeuring foto’s. We hadden al wat foto’s gekregen en onze dierenarts adviseerde ons om een aantal extra te laten maken, nek, en 2 voorbenen. De verkoper werkte goed mee, hij gaf aan kom haar rijden en daarna rijden we naar de kliniek om de foto’s te maken.  Heel gemakkelijk allemaal.

In Duitsland stapte vriendlief op, om haar te rijden. Wat hem met name opviel was dat ze voorwaartser werd op teugeldruk en terugkwam als de druk er af ging. Dat was dus nog niet goed en haar balans was nog niet optimaal waardoor ze slingerde. Vriendlief reed op de volte in draf en door het slingeren kwamen ze net bij de ingang van de rijbak op de hoefslag. Hij dacht daar gaat mijn knie aan gort, maar het paardje zette braaf een pasje naar binnen en redde daarmee zijn knie. Toen ging hij buiten nog stappen en ze liep zo door de plas water heen en langs machines, terwijl de eigenaar in paniek was, omdat hij naar buiten ging met haar. Eind goed al goed.. wat werk aan de winkel, maar karakter is heel betrouwbaar en meedenkend.

 

KLINIEK

 

Op naar de kliniek. Ze kreeg een een roesje en de foto’s werden gemaakt. Ik bleef de hele tijd bij haar. De dierenarts aldaar bracht gelijk advies uit en alles was in orde gevonden. We spraken af dat we nog op goedkeuring van onze eigen dierenarts zouden wachten en er vanuit gaande dat alles goed zou zijn, ze donderdag al gebracht zou worden. Na een paar spannende dagen kwam het verlossende antwoord, de dierenarts had geen bemerkingen op de foto’s. Ik heb een eigen paard gekocht!!!!!

 

NAAM

 

In Duitsland vroeg ik nog voor we weg gingen wat haar naam was. Dat wisten ze niet! Ze had geen naam, maar ze noemden haar tijdelijk Fleur. Mijn hart ging uit naar haar, 6 jaar en geen naam, dat bestaat toch niet. Het blijkt dat haar echte naam Fürstin is. Na veel wikken en wegen heb ik besloten om haar uiteindelijk Fleur te blijven noemen.

 

FLEUR KOMT AAN!!

 

Daar is ze dan! Op 3 augustus mochten wij Fleur verwelkomen. Zie hier de eerste foto’s op de dag van aankomst! In mijn volgende blog stel ik haar voor!

 

Tagged , , , ,

3 thoughts on “De zoektocht is geslaagd!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *