Dierenarts, Fleur, Horsemanship, Leren paardrijden, Mijn eerste paard, Osteopaat

De eerste maanden – deel 4; In alle rust oppakken & Fleur is ziek

NOVEMBER: IN ALLE RUST OPPAKKEN

 

13 november pakken we Fleur weer voorzichtig op met rijden, even stappen en een beetje draven, waar ze zich goed liet terug nemen. Erg belangrijk is om positieve ervaringen te krijgen, daar Fleur rijden associeert met pijn. Na een goede ervaring gaat het de volgende dag helemaal fout. Fleur is gespannen en ik wil niet draven. Vriendlief en ik hebben een discussie wel of niet, niet erg handig en bij de eerste draf poging bokt Fleur me er af. Zadel schoof ook, want ik kan bokken behoorlijk goed uitzitten.  Het gevolg: een enorme discussie hier thuis of Fleur wel moet blijven of niet. Maar ik sta voor mijn paard, Fleur heeft een heel lief karakter maar heeft hele nare ervaringen en bij de minste spanning of pijntje komt de pijnherinnering en angst weer naar boven.

Ik ga gelijk na de val verder met horsemanship oefeningen, gewoon aan het touwhalster. Maar ik realiseer me ook dat ik het niet ga redden zonder hulp. Fleur accepteert het bit nog niet, heeft trauma herinnering aan de pijn in haar mond en rug. Mijn conclusie is dat ze op een andere manier opgepakt moet worden, naast horsemanship, op een manier die ik zelf niet kan, maar die mij de enige weg lijkt; werken aan de dubbele longe. Op die manier kan ze rustig wennen aan het bit zonder dat een ruiter haar rug belast. Maar aan 1 item werken en ondertussen haar rugspieren trainen en leren ontspannen, want daar zit het probleem, ze spant haar rug zo extreem aan.

 

FLEUR IS ZIEK

 

In de tussentijd is op een andere, minder prettige manier, gebleken hoe gevoelig lieve Fleur is.

Fleur is ziek, 17 november 2017

Na een tweede controle en behandeling van de osteopaat in verband met haar rug, ik denk een dag of 2 daarvoor, komt Fleur op 17 november de wei uit en gaat direct liggen in de box, benen gestrekt, terwijl ze heftige kramp bewegingen maakt en kreunt. Dit is niet goed. Dit ziet eruit als enorm heftige koliek.

Ik ga direct aan de wandel met Fleur tot de dierenarts komt op deze vrijdagavond. Hij komt tot de diagnose dat Fleur krampen heeft, oftewel zoals hij het letterlijk zei: er zit een scheet dwars. Ze reageert daar extreem gevoelig en heftig op. Ze krijgt een antikramp middel en is daarna vrij snel weer op de been. Het vermoeden is dat Fleur door de behandeling van de osteopaat spierpijn heeft gehad en daardoor mogelijk in de wei minder heeft gegeten en/of bewogen.

Wat een avond was het. Ik heb voor mijn gevoel een eeuwigheid met Fleur gewandeld, terwijl ik regelmatig er alles aan moest doen om te voorkomen dat ze ging liggen. Ze ging ook erg tegen mij aanleunen. Het meest rustig werd ze toen ik voor haar zong. Dus ik heb voor haar gezongen tijdens het wachten op de dierenarts. Maakt mij niets uit! Alles voor mijn paard. Ze voelde zich zo ongelukkig en had pijn. Dat het uiteindelijk niet zo erg was, zegt niets over haar pijnbeleving, voor haar was het echt en intens. Ik ben zelf ook heel gevoelig en hoog sensitief, dus ik kan hier niet om lachen, voor Fleur was het angstig en pijnlijk. Gelukkig liep het medisch gezien goed af. De volgende dag hebben we ook gewoon onze horsemanship les kunnen volgen.

 

RUG

 

Voor alle zekerheid gaat Fleur na het weekend nog naar de kliniek voor een foto van haar rug. Niet leuk, maar ik wil gewoon echt voorkomen dat ze gereden wordt als er iets mis is. We hadden wel foto’s uit Duitsland, maar toch. Zelf meten is weten. Gelukkig was de uitslag goed. Niets mis met de rug van Fleur, maar zit er inderdaad een nog gevoelige plek precies on het zadel. De dierenarts, dezelfde als 2 dagen eerder, vindt ook nu dat Fleur heel gevoelig gereageerd op bijvoorbeeld de injectie. Een hittepetitje noemt hij haar. Volgens de dierenarts reageert Fleur overmatig op het minste ongemak of pijn. Dat verklaart volgens mij ook dat Fleur bij spierpijn al kan bokken, of bijvoorbeeld doordat ze zich verkrampt door angst voor mogelijke pijn, ze schiet als het ware in de pijnherinnering. Mijn paard heeft vooral heel veel positieve ervaring nodig.

 

HULPTROEPEN

 

Zoals hierboven al beschreven wilde ik hulp van een ervaren trainer en ruiter inschakelen, naast mijn fantastische horsemanship lessen. Dit om onder andere de rugspieren van Fleur sterker te maken en een stuk angst weg te nemen bij haar. Trainen van haar lichaam zonder dat er meteen een ruiter op haar zit. Daarnaast wel iemand die ook haar kan berijden, zodat ze vertrouwen kan opbouwen met dezelfde persoon. Iemand die weet wat gevraagd kan worden zonder te overvragen. Nu ik zeker weet dat er medisch niets meer mis is met Fleur, maar het voornamelijk trauma, pijnherinnering en onvoldoende training (ze is nog groen) en bespiering is, moet ik deze stap maken. Ik volg mijn gevoel en zet Fleur in training. Lees daarover meer in mijn blog morgen!

 

Tagged , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *