Fleur, Grondwerk, Horsemanship, Leren paardrijden, Mijn eerste paard, Ontmoetingen, Osteopaat

De eerste maanden – deel 3; osteopaat & horsemanship

OKTOBER; BOKKEN

 

Op 1 oktober stap ik op Fleur, nadat de vorige keer het erg goed was gegaan, maar vanaf het eerste moment is Fleur niet hanteerbaar. Ze gedraagt zich voor mij onherkenbaar. Ik stap af. De dag erna doe ik grondwerk. Door heel de bak lopen, over het erf, langs machines en meer. Daarna stap ik op en ze bokt meteen. Mijn gevoel zegt, dit klopt niet, ze moet pijn hebben of er is in ieder geval iets aan de hand. De laatste keren in september ging ze goed vooruit en ineens is het mis. Ik ben dus afgestapt en Fleur komt op rust te staan. De afspraak met de osteopaat staat al, het is wachten tot het zo ver is.

Uitleg natural horsemanship

 

NATURAL HORSEMANSHIP LESSEN

 

Ik besluit dat ik meer wil doen als alleen rijden. Een band opbouwen met Fleur kan immers op meerdere manieren. Zeker nu ze bokt, na alle problemen met haar mond, haar heftige reactie op het veulen, ben ik even ten einde raad. Ik begin met horsemanshiplessen aan huis.

In harmonie

Dit is de beste zet die ik heb gedaan. Mijn kennis en omgang met Fleur is zo veel beter nu. Ik pluk er steeds de vruchten van, elke dag, met Fleur en met de andere paarden.

Op 7 oktober had ik mijn eerste les van Bob. Tijdens deze les blijkt dat Fleur nog niet veel accepteert. Ze is duidelijk niet goed ingereden en ze heeft inderdaad een pijnlijke plek op de rug. Ook reageert zij heel heftig en explosief op het zweepje, wat puur als aanwijs stokje wordt gebruikt. Het is duidelijk dat Fleur wel wat nare ervaringen heeft opgedaan met een zweep.

Later zal ook blijken dat ze hoogst waarschijnlijk middels een zweep is opgejaagd, als een soort vorm van longeren in de trant van “wordt maar zo moe mogelijk” in plaats van longeren met ontspanning als doel. In Duitsland lagen ook altijd 2 grote zwepen op de voltes, ik wist en weet eigenlijk nu nog niet helemaal waarvoor. Ik kan alleen maar vermoeden op basis van de reacties van mijn paard.

 

OSTEOPAAT

 

Op 18 oktober gaan we naar de osteopaat . Fleur gaat voor het eerst met de trailer weer op stap. Fleur laadt makkelijk alhoewel zij en de kudde veelvuldig naar elkaar hinniken; ze is nu echt onderdeel van de groep. Ze is wat zenuwachtig maar ik stel haar zo goed mogelijk gerust. Bij de osteopaat blijkt dat er 3 ruggenwervels vast zitten. Wat ben ik blij op dat moment dat ik naar mijn gevoel heb geluisterd en niet meer ben gaan rijden.

Eén ruggenwervel zit al lange tijd vast. Dit kan niet ontstaan zijn in de 2 maanden dat ze bij ons is, dat is volgens de osteopaat iets wat al langer speelt. De ruggenwervels voor en naast deze wervel zijn ook vast komen te zitten. Gezien de brede ruggenwervels van Fleur en de moeite die we hebben moeten doen om een passend zadel te vinden, is de kans erg groot dat ze met een te krap/smal zadel is bereden in Duitsland. De plek zit ook precies onder het zadel. Arme Fleur, rijden = pijn, pijn mond, pijn rug.

Haar bekken kantelt verder wat moeilijk, waarschijnlijk doordat ze een veulen heeft gehad. Daarom is het aandraven niet makkelijk voor haar. Gelukkig hadden we amper gereden, alles bij elkaar misschien 5 uurtjes in september, gezien haar conditie en balans.

 

HOE VERDER?

 

Ik ga vooral door met horsemanship les om de band met Fleur meer en meer te verdiepen. Elke week les en regelmatig oefenen. Daarnaast krijgt Fleur fysieke rust om te herstellen van de behandeling en pak ik alles rustig op. Niet ineens bam dat zadel er op en weer rijden zodra het mag. Nee, alles stap voor stap. Eerst het zadel op haar rug en gewoon aan het halster wandelen in de rijbaan. Dat een paar keer, om haar te laten ervaren dat het ook zonder pijn kan, met liefde en geduld, met respect naar haar toe.

Morgen volgt een nieuw blog over de maand november; rustig oppakken en Fleur is niet lekker…..

Tagged , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *